Δυστυχώς, με την έλευση της νέας χρονιάς γίναμε ξανά μάρτυρες της ίδιας βαρβαρότητας, αυτή τη φορά στην Ισπανία. Δεκάδες εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους σε ένα ακόμη σιδηροδρομικό έγκλημα. Τα ίδια ερωτήματα επανέρχονται αμείλικτα: πώς είναι δυνατόν, στον 21ο αιώνα, οι εργαζόμενοι να πηγαίνουν στη δουλειά τους χωρίς καμία εγγύηση ότι θα επιστρέψουν ζωντανοί στα σπίτια τους; Η απάντηση είναι μία: γιατί σε αυτό το σύστημα η ανθρώπινη ζωή θεωρείται κόστος.

Σχεδόν ταυτόχρονα, ακόμη ένα έγκλημα στον χώρο της εργασίας, αυτή τη φορά στην Ελλάδα. Πέντε εργαζόμενες μανάδες πήγαν στη δουλειά για να παράγουν κέρδη και δεν γύρισαν ποτέ στα παιδιά τους. Άλλη μία απόδειξη ότι η εργοδοτική ασυδοσία και η κρατική ανοχή σκοτώνουν. Ότι τα μέτρα υγείας και ασφάλειας αντιμετωπίζονται ως «περιττή δαπάνη», ενώ οι ζωές των εργαζομένων θυσιάζονται για να αυξηθούν τα κέρδη.

Ως Ελληνική Κοινότητα Στουτγάρδης εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη και την αλληλεγγύη μας στις οικογένειες των θυμάτων. Ταυτόχρονα, δηλώνουμε ξεκάθαρα την οργή και την καταδίκη μας απέναντι σε όσους έχουν πολιτικές και εργοδοτικές ευθύνες. Σε ένα σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω από τον άνθρωπο, τα εγκλήματα στους χώρους δουλειάς δεν είναι εξαίρεση — είναι κανόνας.

Απαιτούμε την πλήρη διαλεύκανση όλων των εγκλημάτων και την απόδοση ευθυνών σε όλους τους ενόχους, χωρίς συγκάλυψη. Αγωνιζόμαστε για δουλειά με δικαιώματα, για πραγματικά μέτρα υγείας και ασφάλειας, για μια κοινωνία όπου η ζωή των εργαζομένων δεν θα μετριέται σε ευρώ.